انتخابات 24 اذر یقینا می تواند نقطه عطفی در فرایند حرکتی جریان های فعال در عرصه سیاسی به حساب اید زیرا این واقعه حاوی علائم و پیامهایی می باشد که درک صحیح ان می تنواند چراغ راه هر حرکت سیاسی مبتنی بر عقل محوری وکنش تشکیلاتی منسجم باشد.

1-بی شک مهمترین برداشتی که از نحوه مشارکت مردم به ویژه درکلان شهر ها علی الخصوص تهران می توان داشت این است که اولامیزان مشارکت مردم نسبت به انتخابات همتراز در ادوار گذشته از رشد مناسبی بر خوردار می باشد ثانیا جهت گیری کلی ارا به سوی جریانهای مختلف سر شکن شدهاست این در حالی است که در گذشته عرف این چنین بوده که مردم در جمهوری اسلامی پس از انتخاب یک رئیس جمهور جدید حداقل تا پایان دوره او ل ریاست جمهوری وی سعی میکردند در انتخابات با رای ذاذن به نامزدهای هم فکر او نوعی تججدید یثاق مجددی با وی به عمل اورندلیکن در این دوره نه تنها این قضیه در رفتار عامه مردم مشهود نبود بلکه بدنه جریان اصول گرا نیز با ارائ خود پیام معنی داری را به جامعه داددند که حاکی از سر خوردگی انان از عمل کرد دولت نهم بود

بنا براین می توان چنین فرض نمود که عمل کرد دولت با وجود تکرار مداوم شعارهای پوپولیستی دیگر فاقد ان جاذبه امیدوارکنندگی چند ماه اول فعالیتهای ان می باشد در نتیجه جهت گیری کلی ارا به سمت جریانهایغیر از حامیان دولت سوق پیدا کرده است 2-شرایط برای اصلاح طلبان در این انتخابات به گونه دیگری رقم خورد هرچند انان نتوانستند اکثریت مطلق کرسی های شورای شهر تهران را تصاحب نمایند اما کسب چهار کرسی از شورای تهران و پیروزی های چشمگیر در نقاط متعددی از کشور در این شرایط میتواند موفقیت بزرگی برای این جریان تلقفی گردد

بیست وچهارم اذر درحقیقت دور برگردان اصلاح طلبان به سمت نقطه اوج که همان باز پس گرفتن ارکانی است که طی چهار سال گذشته به رقیب وا نهاده بودند عمده ترین دلیل دست یابی به چنین توفیقی وجود یک پارجگی بین اصلاح طلبان(صرف نظر از رفتار معدودی اصلاح طلب نما) و پایبندی این طیف به کنش مبتنی بر تشکیلات محوری بود

بی شک با رقم خوردن چنین نتیجه ای جریان اقتدار گرا تمام هم خود را از یک سو صرف بازسازی تشکیلات خود خواهند کرد و از سوی دیگر تلاس خواهندنمود انسجام نسبی م به وجود امده بین اصلاح طلبان را از طرق گوناگون خدشه دار نمایند

در این میان بر اصلاح طلبان فرض است برای نیل به اهداف بلند تر سعی خود را صرف حفظ ائتلاف به وجود امده وشاید حتی گسترش ان کنندو پای بندی به تشکیلات را سر لوحه کار خود قرار دهند چرا که انتخابات بیست وچهارم اذر هشتاد وپنج ثابت کرد اصلاحات در حال جان گرفتن دوباره است

هرچقدربا خودم كلنجار رفتم تا بي خيال قضيه هسته اي شده و درباره ان چيزي ننويسم نشد مخصوصا اين روزها كه شاهد سرعت گرفتن روند حركتي ان در مسير بحراني هستيم جواب مبهم ايران بهبسته ارسالي ازطرف كشورهاي 1+5 افتتاح طرح اب سنگين اراك و رو به اتمام نهادن مهلت شوراي امنيت سازمان ملل متحد به ايران مبني برتعليق كامل فعاليتهاي منتهي به غني سازي اورانيوم حاكي از فرا رسيدن لحظه هاي سرنوشت سازي است

بي شك انچه ما را به اين مرحله رسانده تغير محسوس سياستها وتاكتيكهاي اتخاذي ازسوي مسولان ارشد نظام در يك سال گذشته دراثر روي كار امدن دولت نهم مي باشد در مورد علل اتخاذ چنين رويكرد سختگيرانه وخير قابل انعطافي دو فرضيه قابل تصور است

1-هدف مسولان نظام مي تواند اين باشد كه با اتخاذ روشهاي فوق الذكر ضمن كشاندن بازي به جاهاي باريك و گنگ و با تداوم چانه زني با غرب درفرصت مغتضي حد اكثر امتياز ممكن را از طرف مقابل به چنگ اورد كه با رد بسته ارسالي از سوي ايران احتمال وقوع اين فرض ضعيف تر مي شود چرا كه رفتارهاي ايران موجب سرسخت تر شدن طرف مقابل شده است

2تداوم روش مقابله جويانه عدم توجه به خواسته جامعه جهاني گسترش فرصت سوزي ها وخود داري از هر نوع نرمشي در مقابل غرب ميتواند زمينه ساز تداوم بي اعتمادي بين طرفين وگسترش اجماع جهاني عليه ايران را در بر داشته باشد عاقبت چنين وضعيتي مي تواند ما را در دام تحريمها ويا حتي رويارويي مستقيم گرفتاركند كه خودخود تهديدي براي توسعه واباداني كشور وخداي ناكرده تماميت ارضي كشور مي باشد

در اين بين راه حل منطقي تن دادن به خواست طرف مقابل ب اضاي گرفتن امتيازي معقول وسلب هر نوع بحانه از امريكا و متحدانش كاري عقلايي به نظر مي رسد در ضمن در اينده اي نه چندان دور با تغير شرايط بين المللي ميتوان به تداوم غني سازي و..... در بستري منطقي اميدوار بود

يكي از روزهاي اول هفته تابستان سال 1378 طبق عادت هميشگي حدود ساعت 10 صبح از خانه بيرون زدم تا براي خريدن روزنامه به كيوسكي كه در خيابان زند بود بروم

منتظر بودم تا روزنامه ها برسد وبعد ازاماده شدن انها براي توزيع روزنامه مورد نظرم رابخرم ناگهان چشمم به عكسهايي افتاد كه در روزنامه خرداد جلوه ميكرد بعد از خريد يك نسخه از روزنامه مذكور ونگاهي سطحي به تيتر .عكسها وصفحات داخلي ان متوجه ماجراشدم

اري فاجعه يورش شبانه به خوابگاههاي واقع در كوي دانشگاه تهران كه توامان به وسيله نيروي انتظامي ولباس شخصي هاي شناسنامه دار صورت گرفته بود

اينك باگذشت هفت سال از ان واقعه تلخ بر رسي عوامل وعلل بروز ان همچنان در محافل سياسي و دانشجويي در جريان ميباشد

در ان رخداد از يك سو نيروي انتظامي ولبلس شخصي ها با عملكرد نا بخردانه خويش موجبات جريحه دار شدن دانشجويان وافكار عمومي گرديدند

از سوي ديگر عناصر راديكال و خشونت طلب كه اين واقعه را محلي براي ابراز وجود يافته بودند بادمن زدن به جو حرج ومرج طلبانه مسبب به انحراف كشيده شدن اعتراضات مسالمت اميز دانشجويان شدند

امادراين بين اصلاحطلبان اعم از حكومتي وغير حكومتي بارفتاري مبتني بر قواعد بازي نمودي از بلوغ سياسي رادر رفتارشان متبلور كردند انان ضمن درخواست بر خورد بامسببين فاجعه واحقاق حقوق ضايع شده دانشجويان بر حفظ ارامش معترضين وتحقق مطالبات از طرق مدني تاكيد مي ورزيدند هرچند اين كردار معقول اصلاح طلبان نيز اقتدار گرايان خوش نيامد انان سعيشان اين بود كه از هرفرصتي براي معكوس جلوه دادن رفنار اصلاحطلبان استفادهكنند وبراي نيل به اين هدف ازدادگاهي كردن ومحاكممه بزرگاني جون مهندس سحابي كه دران واقعه دانشجويان را به حفظ ارامش فرا مي خواندند نيز خود داري نكردند

به هر حال هنوز هم زوايايي از اين رخداد بر ما مستور مي باشد به طوري كه دادسراي نظامي بعد يك سال اقدام به صدور راي نمود وماجرا به دزديده شدن يك ريش تراش توسط درجه دار نيروي انتظامي ختم گرديد ومسببين ااصلي ان از گزند محاكمه در امان ماندند